Category Archives: Şiirler

İyi Adama Bir İki Soru- Bertold Brecht

Bertold Brecht

Anladık iyisin,
Ama neye yarıyor iyiliğin?

Seni kimse satın alamaz,
Eve düşen yıldırım da
Satın alınmaz.
Anladık dediğin dedik,
Ama dediğin ne?
Doğrusun, söylersin düşündüğünü,
Ama düşündüğün ne?
Yüreklisin,
Kime karşı?
Akıllısın,
Yararı kime?
Continue reading

Bunlarda ilginizi çekebilir:

Doğurmak isteyen adamın hikayesi

Yürüyen Kelimeler-Eduardo Galeano

Çitlembik yayınları s 148-155

Desenler:D.J.Borges

Kadınlar? Bir alt ırk, siyahlar gibi, fakirler, deliler gibi. Çocuklar gi­bi özgürlük yetisinden yoksun. Ağlamaya ve bağırmaya yazgılı, hemcinsleri hakkında kötü konuşmaya, her gün saçlarını ve fikir­lerini değiştirmeye. Yatakta ve mutfakta nadiren zevk verirler, onun dı­şında daima can sıkarlar.

Don Seratico her zaman açık sözlü bir adam oldu. Ama şimdi yılların alacakaranlığında koyu bir bulut düşüncelerine gölge düşürüyordu. Şu Havva kızlarında ona küçük düşürücü ve acıma uyandırıcı gelmeyen bir şey vardı. Kabul etmek çok zor olsa da onları kıskanıyordu: Kadınların içinde yaşanabiliyordu, onun değil; kadınlar iki can olabiliyordu, o değil.

Don Seratica ona pek çok zevk ve şans sunan hayattan şikayet etmiyor­du, ama o asla doğurmamıştı, diğerlerinin ayrıcalığı onu öfkelendiriyordu. Bir hamilelik deneyimi yaşamadan bu dünyadan gitmeye hiç niyeti yoktu.

-Bir oğlan doğuracağım, diye and içti, ya da en azından bir kız.

Continue reading

Bunlarda ilginizi çekebilir:

Şiir ve metafizik

Bu iki marifetten birini hep bir kule,
Ötekini de o kuleye tırmanmak sanırdım;
Ama elini kolunu sallaya sallaya değil de öyle,
Kuleyi öre öre kendi elceğizinle…

Öyle bir kule ki, sen kule olsun istiyorsun
Ve bir ömür boyu örüyorsun, örüyorsun,
Ama karşısına geçip bir de bakıyorsun ki,
O, ulu mu ulu bir çınar olmuş!
Kökü göklerde,
Dalları insan ruhunun derinliklerinde…

Geçmişi, geleceği toplayıp gelen rüzgârlar
Ses sese katmışlar uğulduyorlar onun içinde.
Sinelerinden bağların, bahçelerin,
Çöllerin, denizlerin kokularını
Koklatıyorlar birbirlerine.

Dünyanın bütün ırmakları da oradalar,
O ağacın içinde çağıldıyorlar.
Toprak ananın kolları kanatları
Halkların kolları kanatlarıyla kucaklaşıyor.

Dünyanın bütün şehirleri,
O şehirlerin sokakları, meydanları,
Kaleleri, kuleleri, tapınakları,
Ve oralarda kaynaşan kadınlar, erkekler, çocuklar
Cinler, periler, melekler…

Hepsi ağacın içinde, hepsi o ağacın içindeler.
Ve dünyanın bütün şairleri,
Bütün yalvaçları, kâhinleri, şamanları,
Dağcıları ve trapezcileri de oradalar.

Her biri ya bir taş, ya bir tuğla
Koyuyor kulenin duvarına,
Ya bir çiçek, ya bir çığlık,
Ya bir buse, ağacın yanağına…

Ve ürkütsen, o ağacın içinden,
Tek kanat vuruşuyla bunların hepsi,
Belki senin içine saçılacak,
Belki senin içine, kırlangıç sürüsü gibi.

30Ocak 2010

“Yeni Başlayanlar İçin Metafizik” Kitabı
Cahit Koytak

Bunlarda ilginizi çekebilir:

Kitap’a Dair

Hangi kitabı okurken, ruhun,
Çeşmenin önündeki kap gibi
Tanrıyla dolup taşıyor – ya da
Yağmurun altında kül gibi
Sevgiden ve erinçten eriyip akıyorsa,
Korkma, oku o kitabı,
Korkma, o kitap sana indirildi.

27 Kasım 2009
Şen Maneviyat
Kitabı

Cahit Koytak


Bunlarda ilginizi çekebilir:

Tanrıya Dair

Tanrıya Dair-Fotoğraf:Cüneyt Köse

Gözyaşının, nasıl, akmak için göze,
Gülmenin, ağlamanın, nasıl
görünür olmak için yüze,
Susuzluğun suya, hasretin uzaklığa,
Sevginin doğmak için, nasıl
gönle ihtiyacı varsa,
Varlığın da, olmak için, öyle,
Tanrı’ya ihtiyacı vardır.

Kokunun, saçılmak için, nasıl
çimene, çiçeğe,
Rengin ışığa, ışığın güneşe,
Güneşin, kendini faş etmek için, nasıl
sırlarla dolu geceye ihtiyacı varsa,
Varlığın da, olmak için, öyle,
Tanrı’ya ihtiyacı vardır. Continue reading

Bunlarda ilginizi çekebilir: