Epikuros(İ.Ö 341-278)

Epikuros

Epikuros, hazzın en yüksek iyi ve yaşamın da temel amacı olduğunu ileri sürdü. Ancak Epikuros bu bakımdan yanlış anlaşılmış ve felsefesi zaman zaman küçümsenmiştir.Epikuros erdemli ve mutlu bir hayata, dünyadan eletek çekip;tanrılardan, ölümden ve ölüm sonrası yaşamla ilgili boş inançlardan kurtulmak suretiyle yaşanan huzur ve hayatın tadını çıkartarak duyulan haz yoluyla ulaşılabileceğini ileri sürüyordu.
Filozof tanrılara inanır ama tanrıların insan yaşamına egemen olmadığına ve bu dünya ile uğraşmadığına da inanır.
Evrenin atomlardan oluştuğuna inanması bakımından materyalistik bir görüşe sahiptir.Ancak insan davranışına etki eden iç ve dış güçleri kabul etmesine karşın iradenin özgürlüğüne (belirlenmemişliğine) de inanır.Epikuros felsefesinde haz “acıdan kurtulmakla” eşdeğerdir.

Entellektüel haz kaynakları sensüel(duysal) olanlara tercih edilir.Arkadaşlık sevgisi aşka tercih edilir.Zira daha az insan ruhunda endişe yaratır ve mutluluğa katkıda bulunur.”When we are death is not,when death is we are not”(biz varken ölüm yok,ölüm varken biz yokuz) deyişi ünlüdür.Kişisel hedonizm anlayışı,kendine yeterlilik,ılımlılık ve tarafsızlık üzerine kuruludur. Epikurosa göre insan azami zevk almalı,asgari acı çekmelidir. “Eudaimonia” yani ruhun huzurundan duyulan zevk en değerli zevktir.

Epiküros etiği arzunun kendisi üzerinde bir çalışma,arzuların arasından mutluluğa götürebilecekleri seçme ve tam tersine bizi belirsiz bir arayışa,dolayısıyla doyumsuzluğa ve mutsuzluğa mahkum edebilecek olanları reddetme isteğidir.
    Epikuros arzuları üçe ayırır.

  • Ne doğal ne de gerekli olmayanlar:Para şan şöhret iktidar gibi arzular doyumsuzluğa sürükleyen arzulardır.
  • Doğal ama gerekli olmayan arzular:Cinsellik ve estetik ve yemeklerle ilgili istekler.Bu grup olsada olur olmasa da olur.Hep olamayacağı için kapılmaya gerek yoktur.
  • Son grup hem doğal hem de gerekli arzular:Hayatın kendisi için gerekli(yemek içmek),bedenin kendisi için gerekli(giysilere ve barınacak yere sahip olmak)ruhun rahatı için(arkadaşlık ve felsefe).

İ.S. 4. yy dan sonra etkisi azalmışsa da 17. yy. da Fransız Filozof Pierre Gassendi tarafından canlandırılmıştır.Kyrene okulunun kurucusu Sokratın müritlerinden Kyrene’li Aristippus ise duysal haz kaynaklarını entellektüel hazza tercih etmiş,bilginin güvenilmez ve yetersiz olduğunu ileri sürerek Hedonizmin aşrısını savlamıştır.

Print Friendly
Bunlarda ilginizi çekebilir:

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>